25 de Marzo de 2015

Si, ti pos o prezo dos libros que levas, velaí a proposta da libraría Tuuuu (pertencente á ONG Yoooou) en Madrid.

Cos cartos que se recollen na libraría sufráganse os gastos das campañas de promoción da lectura da ONG… pero tamén sirve para que reflexionemos sobre o valor dos libros.

A iniciativa tenta fomentar a lectura e evitar a destrución de libros, e xa moven unha media de 1000 libros diarios, entre os que entran en forma de doazóns e os que saen mercados polos usuarios ao prezo que consideren oportuno.

A ver para cando unha iniciativa destas na nosa Terra.

 

24 de Marzo de 2015

-Ah, pois non te preocupes- dixeron o verme e a cascuda- cando chova nós viremos aqui a xogar contigo. Nós tamén aborrecemos da choiva.

-Me encantaría, que ben o vamos a pasar- dixo Filipín- ah por certo, como vos chamades?

-Eu son Dini- dixo a Cascuda

-E eu son Moli- engadiu o verme.

Así que os tres amigos se puxeron a xogar.

Mentres estaban xogando Filipín esbirrou.

Os tres amigos asombráronse e se preguntaron por que  esbirraría Filipin.  Así que se puxeron a buscar e Dini atopou no teito da cova unha pingueira que cada vez se facía mais grande.

-Que desastre!- dixo Moli- Temos que marchar en busca dun lugar onde nunca chova.

cascuda e verme

16 de Marzo de 2015

IMG_0913Outro ano máis a Biblioteca do Condesa encheuse cos contos da editorial Kalandraka. Desta volta foi Paco Nogueiras o encargado de darlle voz e música aos contos da editorial: A Casa da Mosca Chosca, Críctor ou  o Tío Lobo, así como as cantigas de Brinca Vai.

IMG_0911Os nenos e nenas de 1º curso, como xa é habitual, non saíron do seu asombro, encantad@s de mergullarse no máxico e marabilloso mundo dos contos, no mundo dos libros, no mundo da música…

IMG_0912O único que nos queda é agardar á súa próxima visita o vindeiro curso, e agardarémolo lendo os libros que tanto nos gustaron.

10 de Marzo de 2015

Pero un día, mentres observaba os xogos do resto dos caracois oiu un ruído dentro da, cova, deuse volta e veu a unha cascuda, negra e espantosa seguida dun verme blanco e brandiño, quen abanzaban cara a el.

-Quen sodes vós?non me manquedes, por favor-dixo o carcol

-Manque  qué ?- responderon os dous insectos – Nós non mancamos a ninguen. E ti dequen ves sendo ? e que fas aqui tan só?

-Eu son Filipin, o caracol, e estou aquí porque cando me mollo coa chuvía poñome a esbirrar. Así que cando chove, quedo só nesta cova, para non mollarme.Caracol-98